رقابت تنگاتنگ رقبای دمکرات در چند روز گذشته وضعتی شبیه جناح های سیاسی ایران را رقم زده است. در شرایط فعلی ایده های کلینتون در اکثر مسائل مهم بسیار شبیه نظرات جورج بوش شده است در ضمن کلینتون تلاش می کند کاری کند که نشان دهد اوباما توانایی رقابت را نخواهد داشت. حال اگر اوباما به عنوان نامزد دموکرات وارد صحنه شود طرفداران کلینتون که مدتها تحت اثر تبلیغات او بوده اند حمایت چندانی از اوباما نخواهند کرد و حتی ممکن است به مک کین رای دهند. اگر هم ترفند کلینتون موفقیت آمیز باشد و به عنوان نامزد دموکرات مطرح شود او هم به دلیل آرایی که به نفع جنگ عراق داد و همچنین رویه اش در دنباله روی از جمهوری خواه ها نمی تواند موفقیتی در جذب هم حزبی هایش که متحد اوباما بوده اند به دست آورد. از طرفی هم جامعه آمریکا مثل کشورهای اروپایی نشده است. هنوز هم که هنور است مذهب نقش پررنگی در معادلات زندگی آمریکایی ها دارد و بسیاری از آنها سنتی هستند. آمریکایی ها چندان علاقه ای به رئیس جمهور زن یا سیاه و با ریشه یهودی و یا مسلمان ندارند. پس به نظر من پیشاپیش نتیجه معلوم است و از همکنون مک کین می تواند خود را در کاخ سفید ببیند.
من این مساله را تصادفی نمیدانم. به نظر من در آمریکا هم آنقدرها دموکراسی وجود ندارد. یعنی تصمیم میگیرند که چه کسی در شرایط فعلی به درد اداره کشور می خورد و بعد رقبایش را مهندسی میکنند. در کشورهای میدل ایست هم همینطور است اما آنها هنوز یاد نگرفته اند که چگونه می شود حکومت کرد و مردم هم احساس مالکیت بر سرنوشتشان و دموکراسی داشته باشند
